Aandoeningen - struma van Riedel

Bernhard Morits Riedel

Bernhard Morits Riedel ( 18 septemper 1846 - 12 september 1916)

Hij studeerde af aan de universiteit van Rostock in 1872, en werd chirurg in Göttingen in 1877.

Riedel was een pionier in de chirurgische behandeling van appendicitis en cholecystitis. In 1888 voerde hij de eerste choledochoduodenostomie (anastomose van de galbuis naar de twaalfvingerige darm). Zijn naam komt, naast deze, ook nog voor bij "de lob van Riedel", een tongvormig aanhangsel van de lever dat vaak uitpuilt over de galblaas in het geval van een chronische cholecystitis.

Als pionier voor de behandeling van appendicitis was hij voorstander van "De allervroegst mogelijke operatie". Hij was de eerste om aan te tonen dat een gezwel, dat optreedt na appendicitis, met een incisie in de vrije buikholte kan weggenomen worden zonder gevaar voor de patiënt, mits het niet teveel verspreid is.

Naar het eind van zijn leven moest hij een beenamputatie vanaf de knie ondergaan als gevolg van een pijnlijke aandoening artherosclerose. Desondanks hervatte hij zijn activiteiten wanneer de Eerste Wereldoorlog uitbrak in 1914. Hij stierf een paar jaar later aan longkanker.

De struma van Riedel is een uiterst zeldzame schildklieraandoening, waarbij de schildklier vervangen wordt door littekenachtig bindweefsel dat ook binnendringt in nabije structuren in de hals en zich buiten de schildklier verspreid.

De schildklier wordt keihard en hecht zich aan nabije structuren. Het ontstekingsproces dringt door in spieren en veroorzaakt ook druk op de luchtpijp. Daardoor hebben patiënten een zwakke, hese stem.

Operatief ingrijpen is vaak noodzakelijk om de luchtpijp of de slokdarm vrij te maken.

Momenteel wordt aangenomen dat het struma van Riedel een verschijningsvorm is van een systemische aandoening die veel organen kan aantasten: IgG4-RSD, waarbij ontstoken cellen fibrose veroorzaken, de afzetting van bindweefsel.

De meeste patiënten verliezen hun schildklier, maar ongeveer 30% van hen worden hypothyreoot en slechts een kleine minderheid wordt hyperthyreoot. Het komt het vaakst voor bij vrouwen.