Aandoeningen - ziekte van Plummer

Henry Stanley Plummer

Henry S. Plummer ( 3 maart 1874 - 31 december 1936)

Hij studeerde af als arts aan de Northwestern University in Chicago in 1898, en keerde dan terug naar Racine (Minesota) om zijn vader, Dr. Albert Plummer, te assisteren in zijn privépraktijk. Hij werd partner bij de Mayo Clinic in 1901, en Dr. William Mayo zou stellen dat het aannemen van Dr. Plummer het beste was dat hij ooit had gedaan.

Henry Plummer was niet alleen een getalenteerd arts, maar ook een succesvol wetenschapper en uitvinder. Hij ontwikkelde een kabelsysteem voor het rondsturen van briefwisseling door de kliniek, superviseerde de vroege ontwikkeling van de laboratoria van de Mayo Clinic.

Wellicht is één van zijn belangrijkste bijdragen de ontwikkeling van een eenvoudig, gemakkelijk traceerbaar systeem voor medische dossiers dat wereldwijd model stond voor het bijhouden van gegevens.

In de vroege jaren 1920 werkte Dr. Plummer samen met Ellerby & Round om het gebouw te ontwerpen dat zijn naam draagt. Het was zijn tijd ver vooruit en had een aantal faciliteiten die nog steeds in gebruik zijn, waaronder een telefoniesysteem, kruislings geïndexeerde patiëntengegevens, een krachtcentrale, ondergrondse gangen en een postsysteem met pneumatische buizen. Hij wordt door velen aanzien als de architect van de moderne artsenpraktijk. Zowel zijn innovatieve ontwerpen voor systemen en gebouwen als zijn vroege begrip van het belang van de diagnostische en onderzoeksaspecten van de klinische praktijk, leidden tot het ontstaan van de interne groepspraktijk en de medische specialisatie.

Dr. Plummer stierf in Rochester, Minnesota.

Bij de ziekte van Plummer werkt de schildklier te snel, dus spreekt men ook van hyperthyreoïdie of toxisch (multi-) nodulaire struma. De schildklier is sterk vergroot met knobbels (nodulair betekent knobbelig).

Struma met knobbels door de ziekte van PlummerMeerdere knobbels ontwikkelen zich in de schildklier, en dit nadat de schildklier jarenlang vergroot is geweest. De aandoening komt vaker voor bij vrouwen dan bij mannen, en meestal bij vijfigplussers. De struma zelf kan ontstaan uit een niet-toxisch struma of bij de ziekte van Hashimoto.

Kleine groepjes schildkliercellen vermenigvuldigen zich en worden ook groter. Een nodule (knobbel) moet minstens één centimer groot zijn voor een arts hem kan voelen. Vaak zijn er echter meerdere knobbels die te klein zijn om gevoeld te kunnen worden en enkel ontdekt worden via een echogram.

De meeste van die knobbels zijn goedaardig. Kanker mag je echter nooit uitsluiten.

Klachten

Patiënten met de ziekte van Plummer zijn vermoeid, hebben een snelle pols en zijn kortademig. Bovendien is het voor hen onmogelijk om plat te liggen om te slapen; patiënten voelen zich comfortabeler wanneer ze rechtop slapen. Andere klachten zijn diarree, opgezwollen voeten en enkels, warmte-intolerantie en een struma.

Behandeling

De ziekte van Plummer wordt gewoonlijk behandeld met radioactief jodium. Een operatief ingrijpen kan noodzakelijk zijn.